گارسيا ماركز در حالي كه دو سال پيش كناره‌گيري خود را از دنياي نوشتن و نويسندگي اعلام كرد، دوباره قلم به دست گرفت تا دومين رمان عاشقانه خود را خلق كند. به گفته داريو آريزمندي دبير گروه خبر راديو  كاراكول كلمبيا، رمان جديدي كه ماركز مشغول نگارش آن است به طور يقين اواخر سال جاري به پايان رسيده و مقدمات چاپ و نشر آن به زوديي فراهم مي‌شود.

به گزارش آريزمندي كه تعطيلات اولين هفته ماه مي را با ماركز در شهر مكزيك گذرانده است، ماركز اين اثر عاشقانه را 5 بار بازنويسي كرده و در حال حاضر مشغول بازنويسي آخرين فصل رمانش است. ماركز  هنوز براي اين رمان 250 صفحه‌ايي نامي انتخاب نكرده  و فعلا مشغول بازخواني پنجمين پيش‌نويس از اين رمان است.

دومين رمان عاشقانه گارسيا ماركز در شرايطي در حال خلق شدن است كه ماركز در سال 2006 در مصاحبه‌اي كه با روزنامه  اسپانيايي لاوانگوارديا انجام داد گفته بود، كه سال 2005 تنها سالي بود كه  حتي يك خط هم ننوشته‌ام، به اين ترتيب به پايان نويسندگي خود نزديك مي‌شوم و بايد با آن خداحافظي كنم.

گابريل گارسيا ماركز پدر رئاليسم‌جادويي و خالق يكي از بهترين آثار ماندگار ادبيات جهان،  صدسال‌تنهايي1967، در حال حاضر 81 ساله است و آخرين اثرش "خاطره دلبركان غمگين‌ من" را در سال 2004 منتشر كرده است، رماني كه از ديدگاه روزنامه گاردين نه تنها  خاطره دلبركاني غمگين و سودازده را طرح نكرد بلكه مجموعه‌اي سرشار از خاطراتي رقت‌انگيز و ياس‌آور آنها را به تصوير كشيده است.

گابريل گارسيا ماركز در سال  1982 به دليل رمان‌ها و داستان‌هاي كوتاهش كه در آنها خيال و واقعيت با قدرتمندي و درايت به هم مي‌آميزند و به خاطر توصيفاتي كه از حيات و كشمش‌هاي يك قاره  به تصوير مي‌شود موفق به دريافت جايزه نوبل ادبيات شد.

                                                            ........................

ابوي بزرگوار ما معتقدند كه كاغذ اخبار خواندن و گوش به صحبت مخالفان دولت مردان سپردن، كاري است بس عبث و بيهوده. ما اما اينگونه نمي‌انديشيم و همچنان كاغذ اخبار دوست و دشمن را كه به دستمان مي‌رسد تورق مي‌كنيم. از خوانش اين قسم مطالب نه ككي به تنبانمان افتاده نه هر چيز ديگري كه امكان به تنبان در افتادن را خداوند برايش در نظر گرفته است... اما ابوي بزرگوار ما مي‌فرمايد اين كك نه از آن كك بود كه به تنبان درافتادنش برهمگان عيان شود...  

ابوي بزرگوار ما البته معتقدند كه بيش‌تر از ظرفيت اشكم و مثانه خوردن و نوشيدن نيز از جمله بي‌قواره‌ترين فعل‌هاست.. ما اما نه اينكه خودمان ... البته كه ما افسار تناسب انداممان را قرص و محكم به دست گرفته‌ايم، اما خودمان به چشم ديده‌ايم بسياري يلان و پهلوانان و سياستمداران را كه نامتناسب با ظرفيت اشكم و مثانه‌شان خورده‌اند و نوشيده‌اند و آخ هم نگفته‌اند...

ابوي بزرگوار ما همچنان معتقدند قواعد بازي را درست رعايت كردن از مهمترين امور زندگاني است. ما اما با اين سن و سال خرد، به جد معتقديم كه اگر بنا به رعايت قواعد بازي باشد آن هم در این روزگار نامراد نامناسب با حريفي كه بويي از شرف نبرده است، بازي كردن چه به قاعده، چه بي قاعده، تنها يك نتيجه مي‌تواند داشته باشد و آن پيروزي بي‌شرف است.

ابوي بزرگوار ما گاهي افاضات مي‌فرمايند كه چيزهايي را در طول زندگاني مال خود كرده‌اند از راه درست، عرق جبين منظورشان است، چيزهايي كه شايسته شان بوده‌اند...  ما اما در اين روزگار مردماني را مي‌بينيم كه چيزهايي را مال خود مي‌كنند كه مال خود كردن آن چيزها اصولا قدعن است... كه مال خود كردن آن چيزها دشمني با مردمان ديگر است.

ابوي بزرگوار ما در این روزگار که آنچنان روزگار او نیست... همچنان به اصول خود پايبند است... اصولی که ما هر چه کوشیدیم نتوانستیم خود را مقید به ضوابط و قواعدش کنیم.

 پس صبوري نكرديم.. انتظار نكشيديم. به آينده نيانديشيديم. خودرايي كرديم و ثابت كرديم كه از هر آنچه هنر است، هنر انساني زندگي‌كردن بي‌بهره‌ايم.

                                                                          قمرالسادات قجری

                                                                                              طهران- ۱۲۸۷

باور کن!  غمگینی، چهره ندارد؛ و مردان، همیشه توی تاریکی گریه می‌کنند.

 مینیمال های رضا ناظم که بدون مجوز ماندند....

آنا آخماتوا به روایت فتح الله بی نیاز

بيست و يكمين نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران پنج شنبه گذشته  با حضور بيش از 70 كشور خارجي و قريب به 2 هزار ناشر داخلي فعاليت خود را  در حالي آغاز كرد كه بنا به گفته مسئولان قرار است در اين دوره از شكل‌گيري نمايشگاه بين‌المللي كتاب، چه در بخش ناشران داخلي و چه در بخش ناشران خارجي شاهد تحولات قابل توجه و حركت‌هاي روبه جلو از طرف مجريان و دست‌اندركاران برگزاري نمايشگاه بيست و يكم باشيم!

شايد يكي از بزرگترين اين حركات طي چند سال گذشته را بتوان حذف كتاب‌هاي عربي ناشران عربي از بخش ارزي نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران و قرار دادن اين دسته كتاب‌ها در بخش ريالي دانست، كه اسباب آسايش مخاطبين اين حوزه به ويژه طلاب و دانشجويان را براي تهيه و خريداري كتاب‌هاي مورد نيازشان فراهم كرد...

                                                                                                     ادامه

 مرتبط: از فرهنگسرا به باغ کتاب

امه سزر شاعر، سياستمدار و نمايشنامه نويس فرانسوي، به‌عنوان يكي از مؤثرترين صاحبان نفوذ در ادبيات فرانسه شناخته‌ شده است.او نه تنها شاعر و نمايشنامه نويسي توانا بود بلكه به يقين يكي از پرقدرت‌ترين روشنفكران و مخالفان استعمار فرانسه در آفريقا و كارائيب به حساب مي‌آمد.

كارنامه ادبي-هنري  سزر اگر چه از نظر تعداد چندان چشمگير نيست اما به لحاظ محتوا و قوام اثري بسيار پربار و قابل تامل است. سزر در طول اين سال‌ها در مجموع 14 اثر در زمينه شعر، نمايشنامه و جستار منتشر كرده و در كنفرانس‌ها و همايش‌هاي بين‌المللي مختلفي سخنراني كرده است. فصلي در كنگو، يك توفان و دفترچه بازگشت به سرزمين مادري از جمله برجسته‌ترين آثار اوست. امه سزر اين شاعر سياه‌پوست متعهد و مبارز فرانسوي آوريل سال‌جاري در سن 94 سالگي بر اثر كهولت سن و بيماري‌هاي ناشي از آن در بيمارستان پير زوبدا كيتمن شهر فورت‌دوفرانس فرانسه چشم از جهان فرو بست.

آنچه مي‌خوانيد گزيده‌اي از مصاحبه آرمسترانگ اسكاربرو با امه سزر، شاعر پرآوازه فرانسوي پيرامون فضاها و منابع الهامي سزر در سرودن اشعارش است.

                                                                                                            ادامه...

   مرتبط:  امه سزر، شاعر سیاستمدار یا سیاستمدار شاعر

   غیرمرتبط: گزارشی محرمانه از سرزمین مشت!

 شعر نه.. هوای سگی را اما بخوانید!

ناگهان، نه، سرانجام، ديگر نتوانستم، نتوانستم ادامه بدهم. يكي گفت، نمي‌تواني اينجا بماني. نه مي‌توانستم آنجا بمانم نه مي‌توانستم ادامه بدهم.

بالا نور است، عنصرها، يك جور نور، كافي براي ديدن، زندگان راه خود را مي‌يابند، بدون خون دل، با چشمان‌شان مي‌گردند، چشمان‌شان را مي‌بندند، مردد، بي‌ترديد، ميان عنصرها، زندگان.

دست بردار، مي‌خواستم بگويم از همه اينها دست بردار. چه اهميت دارد كه كي حرف مي‌زند، يكي گفت چه اهميت دارد كه كي حرف مي‌زند. عزيمتي در كار خواهد بود، من آنجا خواهم بود، از دست نخواهمش داد، من نخواهم بود، من اينجا خواهم بود، و خواهم گفت من از اينجا دورم، من نخواهم بود، دم نخواهم زد، داستاني خواهد بود، كسي خواهد كوشيد داستاني بگويد.

اگر مي‌توانستم بروم، كجا مي‌رفتم، اگر مي‌توانستم باشم، كه مي‌بودم، اگر صدايي داشتم، چه مي‌گفتم، كي اين را مي‌گويد، كه مي‌گويد كه منم؟

آيا همه را امتحان كرده‌ام، توي هر سوراخي سرك كشيده‌ام، مخفيانه، بي‌سرو صدا، با حوصله، گوش به زنگ؟