تبليغاتX
اول شخص مفرد - ترس و لرزي كه به جانمان ريختند!
"در شخص من دو شخص هست؛ یکی مفرد که می‌نویسد و دیگری جمع که می‌خواند، و در لحظه‌ی خوانش ما سه شخصیم"

 اگر دوست بداريم، ايدز مي‌گيريم.

اگر دوست نداريم، تنها مي‌مانيم.

اگر بنوشيم، نجس مي‌شويم.

اگر ننوشيم، بهانه‌اي براي دعواهايمان نداريم.

 

اگر سيگار بكشيم، سرطان مي‌گيريم، از نوع حنجره‌اش.

اگر سرطان بگيرم، پول دوا و دكتر را چه كنيم!

اگر بخوريم، كلسترول خونمان را بالابرده‌ايم.

اگر نخوريم، سوءهاضمه مي‌گيريم.

اگر راه برويم؛ زانو درد مي‌گيريم.

اگر راه نرويم، به جمود مفاصل مبتلا مي‌شويم.

 

اگر حرف بزنيم، از كار بي‌كار مي‌شويم.

اگر مخالفت كنيم، معاند مي‌شويم.

اگر فكر كنيم، مضطرب مي‌شويم.

اگر فكر نكنيم، همان "آقايي" كه بوديم، مي‌مانيم.

 

اگر شك كنيم، مطرود مي‌شويم.

اگر طرد شويم، در انزوا مي‌ميريم.

اگر..

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام مهر 1386ساعت 12:5  به قلم آمنه فرخی  |